سلامت کارکنان و تاثیر آن بر بهره وری

بزرگترین مزیت رقابتی سازمان ها به لحاظ خلاقیت، نوآوری، ایجاد ارزش افزوده و تولید ناب، داشتن نیروی انسانی سالم و توانمند می باشد.

در اصل کلید توسعه سازمان ها، وجود نیروی انسانی سالم، توانمند و کارآمد است. بیشترین سهم ثروت جهانی نیز از آن نیروی انسانی است. در کشورهای توسعه یافته سهم منابع انسانی درثروتشان بیشتر از سهم منابع فیزیکی و منابع طبیعی است. انسان موجودی است دارای دو بعد جسمانی و روانی.  بعد جسمانی به عنوان بستری برای خدمتگزاری و تعالی بعد روانی یا روح الهی شناخته می شود.

انسان سالم، انسانی برخوردار از رفاه و آسایش کامل جسمی، روانی و اجتماعی است. سلامت جسمی در برگیرنده عمل مناسب اعضای بدن و هماهنگی آنها با یکدیگر، سلامت روانی شامل قدرت تطابق فرد با شرایط محیطی، داشتن عکس العمل مناسب در برابر مشکلات و حوادث مختلف می باشد. ابعاد سلامتی بر یکدیگر تاثیر گذار بوده و مشکلات و بیماری های جسمی افراد بر روان و رفتار آنها و اختلالات روانی بر جسم آنها و نیز هر دوی آنها بر یکدیگر و در نتیجه بهره وری تاثیر می گذارند. از اینرو نیروی انسانی سالم، عبارت از فرد شاغلی است که از نظر جسمی و روانی در مسیر رشد و بهره وری از استعدادها و توانایی های خویش قرار گرفته باشد و موانع رشد روانی و جسمی، درد, ناراحتی شدید و افسردگی و ... او را رنج ندهد و بتواند استعدادهای خود را به فعلیت رساند.

بررسی ها نشان می دهد که توسعه فراگیر و پایدار در کشورها تنها به جنبه‌های اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی خلاصه نشده و انسان سالم به عنوان محور توسعه پایدار باید مورد نظر قرار گیرد. بدون تردید سلامت زیربنای توسعه است و انسان سالم و سلامتی رکن اساسی دستیابی به توسعه پایدار می باشد. از اینرو، نقش انسان بهره ور و سالم در سازمان ها به عنوان اصلی ترین راه افزایش بهره وری و نیل به توسعه فراگیر مطرح می باشد.

تامین، حفظ و ارتقاء سطح سلامت شاغلین از اهمیتی فوق العاده برخوردار می باشد. یکی از بحث های مهم در زمینه داشتن نیروی شاغل کارآمد، برنامه ریزی و مدیریت طب کار و استقرار نظام ثبت و گزارش دهی وضعیت سلامت شاغلین و رعایت استانداردهای سلامت در محیط کار است. درصد کمی از کارکنان در کشورهای توسعه یافته و صنعتی دسترسی کافی به خدمات سلامت شغلی و برنامه های طب کار دارند. این برنامه ها نه فقط استانداردهای ایمنی و سلامت شغلی را مد نظر قرار می دهد، بلکه فاکتورهای فردی و سازمانی مانند بررسی ابعاد مختلف سلامتی شاغلین، شرایط کاری، نوع مدیریت و ارتباطات را نیز جهت حفظ و بهبود شرایط ایمنی و سلامت کارکنان مد نظر قرار می دهند. بنابراین توجه به سلامت نیروی انسانی نقش بسزایی در تولید، بهره وری و رشد اقتصادی ایفا می کند.

اجرای با کیفیت و موثر برنامه های طب کار در سازمان ها و واحد های مختلف شغلی و همچنین پیاده سازی نظام فراگیر برای ثبت و گزارش دهی وضعیت سلامت کلیه سطوح کارکنان می تواند برای مسئولان و مدیران، امکان بررسی های مختلف بر روی داده های بدست آمده در قالب یک نظام فراگیر را در جهت حفظ و ارتقاء سلامت و میزان بهره وری بهتر شاغلین ایفا نماید.

پایین مطالب(کانال تلگرام)
مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  •  
مطالب پیشنهادی